Christel begeleidt al bijna tien jaar cliënten in de acute psychiatrische zorg. Die expertise verzilvert ze met een opleiding tot GGZ-agoog. “Ik ben blij met de ruimte die Altrecht biedt om jezelf te kunnen ontwikkelen.”
Op haar handen zitten. Dat is wat Christel vaak doet als GGZ-agoog in opleiding bij Altrecht. “Ik kijk naar de cliënt en luister naar diens hele verhaal. Als iemand vertelt last te hebben van spanningen, zul je mij nooit meteen horen zeggen: ‘Okay, duidelijk, heb je dit of dit medicijn nodig?’ Ik leg niet meteen een oplossing neer, maar vraag: ‘Wat voel je? Wat gebeurt er in je lichaam en in je hoofd? En wat denk je zelf dat je nodig hebt om er iets aan te doen?’”
Opleiding tot agoog
Christel werkt sinds 2015 bij Altrecht. Ze begon als begeleider en ervaringsdeskundige – ‘25 jaar geleden verloor ik zelf even de grip’ – en werkte ook als trainer holding en de-escalerend werken. Inmiddels volgt ze de opleiding tot agoog, waarin veel taken uit haar vorige functies terugkomen. “Eigenlijk functioneer ik al op dit opleidingsniveau, dus het gaat mij vooral om het valideren van mijn kennis en ervaring door middel van een diploma op (post-)HBO-niveau. Daarnaast helpt de opleiding me ook om de dingen die ik doe theoretisch te kunnen onderbouwen. En ik kan momenteel nog niet als behandelaar werken. Dat kan straks wel.”
Drie dagen per week werkt ze op de afdeling High Care Structuur in Utrecht. Daar is plek voor 12 mensen die acute psychiatrische zorg nodig hebben voor een gemiddelde periode van twee tot zes weken. Ze begeleidt er elke dienst vier cliënten. Bedenkt bijvoorbeeld samen met hen een dagstructuur en bekijkt samen met een cliënt wat die nodig heeft aan zorg en ondersteuning. Ook overlegt ze met behandelaren, andere zorgverleners en de familie van de cliënten. Een dag in de week besteedt ze aan de duale opleiding.
Fijne werkplek
Het is een fijne werkplek om zo’n opleiding te volgen, vindt Christel. “Altrecht noemt zichzelf een lerende organisatie. Dat zegt al dat er een focus is op ontwikkeling en innovatie. Als medewerker mag je fouten maken. En als je enthousiast bent, krijg je de ruimte om dingen uit te proberen. Ik werk in een heel divers team, met medewerkers van allerlei afkomst en leeftijd. Iedereen kan hier zichzelf zijn en we zijn echt open naar elkaar toe.”
Ze komt nog even terug op het onderwerp ‘op je handen zitten’. Want niet elke cliënt reageert enthousiast op de vraag ‘wat heb je nodig?’, glimlacht ze. “‘Jíj bent toch de hulpverlener?’ krijg ik dan als antwoord. Ik moet daarom vaak terugdenken aan een man die ik een jaar of zes geleden heb begeleid. Die was heel kwaad op mij omdat ik die vraag stelde.”
“Dit is waar ik het voor doe”
Christel vertelt dat ze hem een tijd geleden tegenkwam. “Hij herkende me en zei: ‘Jij was die hulpverlener die mij niet wilde helpen! Maar dat heb je juist wél gedaan.’ Hij vertelde dat ik toentertijd tegen hem had gezegd: ‘Als je een ander leven wil, zul je het zelf moeten doen. En samen met mij en anderen kijken wat voor jou werkt.’ En hij vervolgde: ‘Kijk nu: ik werk voor het eerst in mijn leven al langere tijd. Ik heb een vriendin, ik heb een rijbewijs. Ik moest eerst naar de bodem zinken, maar toen begreep ik wat je bedoelde.’ Ik vond dat zo mooi om te horen! Dit is waar ik het werk voor doe! Mensen kunnen nog zo de weg kwijt zijn of alle grip hebben verloren: er is altijd een gezonde kern. En die moet je zien aan te raken als professional in de GGZ.”
