Berend is verpleegkundige in opleiding bij Acute Psychiatrie
Luisteren naar cliënten en écht contact met hen maken. Het zijn belangrijke sleutels naar herstel volgens verpleegkundige in opleiding Berend. Hij houdt van de open minded sfeer bij Altrecht. “Niemand heeft hier vooroordelen.”
“De eerste maanden waren best wennen”, vertelt Berend. Hij heeft sinds september een opleidingsplek op de open afdeling Acute Psychiatrie in het centrum van Utrecht. “Hiervóór deed ik veel flexwerk, ook buiten Altrecht. Daarbij ging het meer om het opvullen van losse diensten. Hier kom ik elke dag en voel ik een grotere verantwoordelijkheid. Ik ben meer aan het organiseren en aan het regelen. Klein voorbeeld: voorheen deelde ik alleen medicatie uit, nu organiseer ik ook het medicatiesysteem en doe de bijbehorende administratie. Al met al vind ik die verandering heel fijn. Ik kan nu veel meer waarde toevoegen aan het team en aan de zorg voor onze patiënten.”
Als voorbeeld noemt hij iemand met een ernstige depressie. “Ze had er nul vertrouwen in dat ze weer beter zou worden en lag de hele dag op bed. ‘Besteed je tijd maar aan iemand anders’, zei ze. Maar toch ging ze stapje voor stapje vooruit. Ze werd actiever, er verscheen een lach op haar gezicht. Ze ging weer naar de kapper. Zei ook zelf dat ze zich beter voelde. Natuurlijk speelde de medicatie een belangrijke rol. Maar ze vertelde me ook dat ik de opname prettiger had gemaakt. Al was het maar door er te zijn voor haar, gewoon even met haar te kletsen als er iets was. Het had haar door die moeilijke tijd heengetrokken. Dat is voor mij dé reden om dit werk te doen.”
Open minded sfeer
Het maken van oprecht contact is een belangrijke factor in het herstel van een cliënt, vertelt Berend. “Als verpleegkundige zijn jouw houding en de manier waarop je gesprekken voert medebepalend voor dat herstel. Je leert enorm veel over hoe je overkomt op mensen. Dat maakt het werk in de ggz bijzonder.”
Het werk bij Altrecht heeft meer bijzondere kanten. Berend noemt de open minded sfeer. “Ik ben zelf een queer persoon. Ik heb hiervoor ook in een verpleeghuis gewerkt en daar viel ik echt op, zowel bij collega’s als bij cliënten. Dat is niet erg, maar het had soms wel de overhand. Op mijn huidige werkplek heeft niemand vooroordelen. Niet over queer-zijn, maar ook niet tegenover iemand die bijvoorbeeld op straat heeft gewoond. Of verslaafd is geweest of in transitie is. Je komt hier mensen tegen met de meest uiteenlopende achtergronden en nationaliteiten. Dat is een van de dingen die ik leuk vind aan deze werkplek. Ik behandel cliënten met respect en zij behandelen mij met respect.”
In het zonnetje
Mede daardoor voelt zijn werk vaak helemaal niet als ‘werk’, vertelt Berend. “Ik wandel geregeld met cliënten door de Utrechtse binnenstad, langs de gracht en de Singel. Gezellig pratend met elkaar. Voor mij is het goud om zo in het zonnetje door mijn stad te lopen. En de cliënten help ik daarmee. Het biedt ze even afleiding, ze zijn buiten, het doet hen goed. Ik kreeg pas nog een keer een kaartje van een van hen, die schreef dat ze die wandelingen altijd zo gezellig vond. Dat soort dingen maken me blij dat ik dit werk kan doen.”
